Osadnik gnilny jest podstawowym urządzeniem stosowanym w przydomowych oczyszczalniach ścieków. W osadniku zachodzą procesy sedymentacji osadów i flotacji zanieczyszczeń zawartych w ściekach. Substancje lekkie głównie tłuszcze unoszą się na powierzchni terenu tworząc tzw. kożuch. W procesie biologicznym następuje fermentacja beztlenowa. Pojemność osadnika gnilnego wynika z czasu sedymentacji zanieczyszczeń zawartych w ściekach (2 - 4 h) oraz niezbędnego czasu fermentacji osadu (minimum 180 dni) gromadzącego się na dnie osadnika.

Osadniki produkowane sÄ… z wysoko zagÄ™szczonego polietylenu z osÅ‚onÄ… ultrafioletowÄ…. Jajowaty ksztaÅ‚t czyni urzÄ…dzenia wytrzymaÅ‚ymi i odpornymi na uszkodzenia mechaniczne. Osadnik wyposażony jest w specjalnie skonstruowany wlot, który w czasie dopÅ‚ywu Å›cieków nie powoduje turbulencji i zmÄ…cenia warstwy osadów.
Zarówno wlot, jak i wylot Å›cieków wyposażony jest w uszczelki gumowe Ø 100 – 110 mm o dużej elastycznoÅ›ci, które zapewniajÄ… szczelność konstrukcji. Uszczelki przeznaczone sÄ… do wprowadzania przewodów kanalizacyjnych PCV 110.
WewnÄ…trz osadnika od strony wylotu znajduje siÄ™ kosz z wkÅ‚adem filtracyjnym, którego zadaniem jest ochrona drenażu przed zanieczyszczeniem zawiesinami.

Procesy fermentacji beztlenowej zachodzące wewnątrz osadnika są Ľródłem gazów takich jak: siarkowodór, metan, dwutlenek węgla, które muszą być odprowadzane z przestrzeni powietrznej zawartej pomiędzy poziomem ścieków, a sklepieniem osadnika. Wystarczającym rozwiązaniem jest komin odpowietrzający domowe urządzenia sanitarne, pod warunkiem, że jest on wyprowadzony ponad dach budynku.

W przypadku gdy nie ma wykonanego odpowietrzenia domowych urządzeń sanitarnych należy wyprowadzić instalację wentylacyjną ponad dach budynku (minimum 60 cm powyżej krawędzi najwyższego okna).

Drenaż rozsączający stanowi układ podziemnych perforowanych drenów wprowadzających oczyszczone ścieki do gruntu w celu dalszego ich biologicznego oczyszczania. Ścieki infiltrujące przez porowaty grunt są oczyszczane w wyniku zachodzących procesów fizycznych, biologicznych i chemicznych. Adsorpcja zanieczyszczeń na powierzchni cząstek gruntu powoduje intensywny rozwój mikroorganizmów tworzących tzw. błonę biologiczną. Mikroorganizmy te powodują rozkład zanieczyszczeń organicznych w stałe i gazowe produkty nieorganiczne oraz w masę komórkową. Jednocześnie w gruncie zachodzą chemiczne reakcje strącania zanieczyszczeń nieorganicznych, które w zależności od warunków panujących w gruncie mogą być gromadzone lub wymywane. W praktyce przyjmuje się 15 m bieżących drenu na 1 mieszkańca.

Drenaż rozsączający może być stosowany wówczas, gdy ilość ścieków wstępnie oczyszczonych mechanicznie nie przekracza 5 m3/d i jeżeli zwierciadło wody podziemnej znajduje się nie płycej niż 1,5 m poniżej poziomu ułożenia drenów.

Układ drenażowy składa się ze studzienki rozdzielczej i rur drenażowych zamontowanych w rowach zakończonych wywiewkami wentylacyjnymi.

Zadaniem studzienki rozdzielczej jest równomierny rozdział ścieków po osadniku gnilnym na poszczególne ciągi rozsączające. Na dnie wykopu należy ułożyć warstwę grysu kwarcowego o granulacji 16 - 32 mm. Grubość warstwy grysu powinna wynosić ok. 0,35 m. Wyżej należy zamontować rury drenażowe PCV 110, które powinno się obsypać grysem do całkowitego ich przykrycia. Następnie obsypane grysem rury drenażowe należy przykryć geowłókniną, która ma za zadanie zabezpieczyć pole drenażowe przed zamuleniem.