(33) 845 01 50
(+48) 604 634 578
(+48) 604 788 644

(33) 845 01 50

biuro@fhu-help.pl
 help@fhu-help.pl

   8362541
  36144085

 

© Wszelkie prawa zastrzeżone. Więcej »

Przepisy Unii Europejskiej, regulujące gospodarkę wodno-ściekową, nakładają w budownictwie obowiązek takiego rozwiązania, aby nie dochodziło do zanieczyszczenia środowiska naturalnego. Jednocześnie każdy poszukuje takiego rozwiązania, które prócz cenowej przystępności będzie efektywne, wygodne i kompleksowe. System ze złożem biologicznym stosowany jest gdy montaż drenażu jest niemożliwy, tzn. działka ma zbyt małą powierzchnię bądĽ grunt jest nieprzepuszczalny. Układ funkcjonuje podobnie jak ten z drenażem, z tym że drenaż zastąpiono złożem biologicznym.

Składa się z trzech elementów:

• osadnika gnilnego
• złoża biologicznego
• osadnika wtórnego

Z osadnikiem gnilnym, grawitacyjnie, połączone jest złoże biologiczne FIL D’EAU, gdzie następuje doczyszczenie ścieków za pomocą bakterii tlenowych. Do komory złoża biologicznego Fil d’Eau wpływają ścieki podczyszczone, które tutaj zostają całkowicie doczyszczone. Nośnikiem bakterii tlenowych jest struktura zatopionych włókien tekstylnych. Na dnie zbiornika umieszczone są dyfuzory, dostarczające konieczny tlen. Osadnik wtórny ma za zadanie maksymalne zatrzymanie zawiesin przed wypływem oczyszczonych ścieków do środowiska naturalnego.

W tym osadniku umieszczona jest pompa recyrkulacyjna.

• Ścieki przechwytywane są z osadnika wtórnego przez pompę recyrkulacyjną i odsyłane do wlotu pierwszego osadnika gnilnego. Dzięki temu systemowi duża ilość ścieków przechodzi dwa razy przez cykl oczyszczania.
• Pompa recyrkulacyjna działa od 10 do 45 minut na godzinę w zależności od wielkości urządzenia.
• Recyrkulacja ma za zadanie:

1. umożliwienie procesu denitryfikacji, czyli rozbicia azotanów na tlen i azot wolny;
2. przesłanie osadów rezydualnych do osadnika gnilnego, dzięki czemu eliminuje się konieczność wybierania osadów ze złoża biologicznego.

System zanurzonych włókien

Denityfikacja

Denitryfikacja polega na użyciu przez bakterie tlenu zawartego w azotanach, jako Ľródła energii dla swojego rozwoju.
Taka reakcja może mieć miejsce jedynie przy braku tlenu, co daje klasyczny schemat:

• Etap bakterii tlenowych: azot organiczny i amonowy ulegają nitryfikacji jako NO³ (w Fil d’Eau).
• Etap bakterii beztlenowych: bakterie powodujące denitryfikację (po przedostaniu się dzięki recyrkulacji z powrotem do środowiska beztlenowego) rozbijają NO³, uwalniając azot w postaci azotu wolnego.

Jakość odprowadzanych wód ściekowych w normalnych warunkach eksploatacji.

Złoże biologiczne Fil d’Eau - konstrukcja wewnętrzna

Pompa recyrkulacyjna

Zaleca się instalację oczyszczalni (tzn. zawsze: osadnik + złoże w jednym ciągu) jak najbliżej budynku. Im bliżej tym mniejsze ryzyko zatkania się kanalizacji tłuszczami. Maksymalna odległość - 10m.

• Przewód kanalizacyjny miedzy budynkiem a oczyszczalnią powinien mieć spadek minimum 2 cm/m.
• Musi on też mieć obowiązkowo przewód wentylacyjny w celu ewakuacji gazów pochodzących z degradacji substancji organicznych w osadniku gnilnym oraz powietrza „wdmuchiwanego” do złoża przez dyfuzory.
• Przewód wentylacyjny należy również umieścić na połączeniu osadnika ze złożem biologicznym.

PRZED POSADOWIENIEM ZBIORNIKA:

• Upewnić się, co do dobrego stanu i gotowości instalacji wewnątrz zbiornika.
• W osadnikach gnilnych wypełnić kosze puzzolaną.
• Umieścić pokrywy na właściwych włazach.
• Upewnić się, że przewody kanalizacyjne są przystosowane do otworów wlotowych zbiorników.

UWAGA:

Zbiornik posadawia się bezpośrednio na 10-cio centymetrowej warstwie piasku.
Przestrzeń między ścianą wykopu a zbiornikiem musi wynosić, co najmniej 30 cm.
Przestrzeń ta będzie wypełniana warstwami piasku z cementem (w proporcji 50 kg cementu na 1 m³ piasku).

W miarę zasypywania zbiornika należy wypełniać go wodą aż do przelania przez otwór wylotowy (w momencie pełnego zasypania).

Piasek stabilizowany należy obsypywać dookoła zbiornika 50-cio centymetrowymi warstwami.
Każdą warstwę należy zlać wodą i odczekać około 0,5 godziny przed położeniem następnej warstwy.

Zbiornik może być posadowiony na pewnej głębokości (nie głębiej jednak niż 75 cm). W tym wypadku należy zainstalować nadbudowy w celu umożliwienia dostępu do zbiornika.

Zdarza się, że zbiornik musi być posadowiony głębiej niż 75 cm pod powierzchnią ziemi.

• W tym wypadku należy przewidzieć płytę betonową nad zbiornikiem.
• Pokrywy nadbudów znajdują się na poziomi ziemi.
• W płycie betonowej jest otwór „przepuszczający” nadbudowy.
• Płyta betonowa przysypana jest ziemią.

W przypadku instalacji w terenie podmokłym należy przewidzieć na dnie wykopu płytę betonową.

• Waga płyty betonowej musi być, co najmniej równa wadze zbiornika wypełnionego wodą.
• Płyta betonowa musi być wyposażona w klamry ze stali nierdzewnej, do których przymocowane będą pasy kotwiczne.
• Ilość pasów kotwicznych ustala się według reguły: 1 pas na 5 m³ zbiornika.

UWAGA:

Nie stawiać zbiornika bezpośrednio na płycie betonowej. Między płytą a zbiornikiem należy położyć 10 - cio centymetrową warstwę piasku.